پسفردا تولد مامانمه، حوصله ندارم فکر کنم که کادو چی بگیرم. کادو گرفتن واقعا کار سختیه. برای همین روز تولدم ترجیح میدم محو بشم نباشم که کسی برام کادو نگیره که بعدا مجبور نشم بخوام جبران کنم. حالا مامانم کلا بای دیفالت انتظار داره. اگه نگیرم تا یه هفته هیچی نمیگه بعد یهو میترکه هی میگه، میگه، میگه. من این همه زحمت میکشم کادو نگرفتین، فلان نکردین، بهمان نکردین. ولی حقیقتش اصلا حوصله فکر کردن که چی بخرم ندارم. هرچی هم نگاه میکنم همه چی داره. وسایل خونه هم که قدغنه. چون وسیله خونه مال خود خودش نیست. مال خونه است. حوصله ندارم واقعا. جدی نمیتونم. حوصله بازار رفتن و دیدن قیافه فروشنده ها رو هزار سال ندارم. برم یه کیک بخرم سر تهشو با همون هم بیارم؟