باورم نمیشه ولی دیگه از تعطیلات خسته شدم. هیچ جای جدیدی نیست که بخوام برم، هیچ کاری هم برای انجام دادن نیست. فیلم و سریال هم چقدر ادم نگاه کنه. حتی دیگه واسه پنج شنبه جمعه هم حوصله ندارم. نصف روز بیکار باشم کافیه واسه استراحت کردن. اینا به کنار تعطیلات طولانی در پیشه به انضمام ماه رمضون و زندگی کنار خانواده. از الان دارم فکر میکنم چیکار کنم که سرسام نگیرم. گفتم پازل بگیرم و فهمیدم پازل خودش یه دنیایی داره جدا. ایرانی داره، خارجی داره، ایرانیا کیفیت ندارن، خارجیا هم از نظر کیفیت چاپ خوبن هم تیکه هاشون خوب رو هم سوار میشه و قیمتش هم به همون اندازه بالاست. تا هفت هشت میلیون هم میرسه قیمت پازل ها. حتی چسب پازل که بعد از کامل شدنش روش بزنی که بعد قاب بگیری انواع مختلف و قیمت های مختلف داره. من بخوام وارد این دنیا بشم نهایتا بتونم از تولید ملی حمایت کنم و چسب مسبم بیخیال بشم ولی چون قراره خیلی حوصله ام سر بره مجبورم ورود کنم. الان حتی واسه فردا اعصابم خورده که بیکارم و تنها و هیچ فعالیت سازنده ای وجود نداره.