از صبح منتظر تبریک های روز دختر خانواده ام. تا الان جز یکی از خاله هام هیچکس تبریک نگفته. حالا بقیه مهم نیستن ولی مامانم که باید زنگ بزنه تبریک بگه که هیچ خبری نیست فعلا. خاله ام هم بعد اینکه سه شبانه روز برای خرید گوشی وقت و بی وقت مشورت گرفت و حتی تا وزن گوشی مدنظرش رو ازم پرسید در یک پیام یک خطی تبریک گفت. اونم مهم نیست. هم چنان منتظر تماس خانواده هستم. هم اتاقی ام از یه هفته قبل کل خاندانشون زنگ زدن بهش تبریک گفتن. عمه و عمو و همهههه. من عموهامو پنج ساله ندیدم :))))) عمه ام رو دو سال پیش دیدم :)))) تبریک روز دختر که پیشکش :)) اصلا شماره و رد و نشونی ازم ندارن. چقدر چقدر چقدر بعضی خانواده ها صمیمی و دور همن. چقدر زندگی ادما زمین تا اسمون با هم فرق داره یه وقتایی.