داشتم فکر میکردم جای قطعی برق، روزی سه چهار ساعت مخابرات اگه تلفن ها رو قطع کنه خیلی خوب میشه. چون امروز هم اتاقی ام از ساعت دوازده که بیدار شده تا الان داره با تلفن حرف میزنه. سرسام برای وضعیت مغز و گوشم واژه کوچیکیه. انگار یه شوخیه واسم. ما که هیچی خودش سردرد نمیشه اینقدر حرف میزنه و گوشی کنار مغزشه؟ اینا هیچی فردا امتحان عملی تربیت بدنی دارم با امتحان کتبی‌اش. از اساس با این درس به مشکل خوردم. جزوه کتبی اش هم حتی سر و ته نداره. ترکیب زیست و شیمی و یه چیزایی که ادم نمیدونه حفظ کنه یا به خاطر بسپاره یا نگاه کنه یا قراره نکته ای باشه که صفر بشیم؟ نمیدونم چرا دانشگاه مجازی نکرد. الان فقط میخوام فردا شب برسه که امتحان تربیت بدنی و کابوسش تموم شده باشه و حتی توی هفته پایانی ترم جزوه مدار جلوم باز باشه و بخونم😐 باورش برام خیلی خیلی سخته ولی همین لحظه این دختره اتاق رو ترک کرد و رفت بیرون تلفن حرف بزنه. خدایا باورم نمیشههههههه. چند دقیقه‌ای پرده صوتی گوشم میتونه آرامش رو تجربه کنه.😭😭 دلم میخواد برم بیرون تفریح کنم خسته شدم اینقدر تو اتاق بودم. توی دوست پیدا کردن هم که شاهکار کردم. دوستام یا خوابگاهی نیستن که باباشون اجازه اب خوردن نده اب نمیخورن و یا خوابگاهی ان که هزار تومن هم نمیخوان خرج کنن. با کی برم بیرون..