امروز رفتم سینما و وضعیت روحی ام ده درجه بهتر شد. اونم با اینکه مهمون داشتیم ولی گفتم اگه بخوام باز تحمل کنم حالم از اینی که هست بدتر میشه. پوشیدم از مهمونا خداحافظی کردم تنها رفتم. اگه تو اون شرایط روحی داغون نبودم هیچوقت تنها نمیرفتم سینما اما مجبور بودم، مجبوور. فیلمش هم صیاد بود. اینقدر فیلم های جشنواره فجر ناآشنا و گمنامن ادم واسه فیلم دیدن هیچ گزینه ای نداره. به جز فیلم های جشنواره هم بقیه اش هم زیاد مالی به نظر نمیومد. در کل بد نبود. اول و اخرش که چراغ ها روشن بود بابت تنها بودنم معذب بودم حس میکردم همه نگام میکنن. هرچی بود مهم نیست. یه کار کوچیک منو از اون وضع یه مقدار نجات داد.