امروز یه نفر جدید هم به اتاق اضافه شد. الان پنج نفر شدیم و یکی مون روی زمین میخوابه. اینکه همون ترم اول ادم رو بفرستن روی زمین واقعا وحشتناکه. دانشگاه وقتی خوابگاه نداره میتونه دانشجوی غیربومی نگیره و فقط بومی بگیره چون واقعا اون کسی که تنها روی زمینه روحی و جسمی خیلی اذیت میشه. فکر میکنم سنش خیلی بیشتر از هیجده سال باشه. شاید حتی ازم بزرگترم باشه حداقل ظاهرش اینجوری نشون میده. تو همین سه چهار ساعتی که اومده اینقدر خوب با اون سه تای دیگه ارتباط گرفت منو به فکر فرو برد. در حالی که من از اول ترم خیلی کم باهاشون حرف زدم و فقط در حد سلام علیک بوده. نمیدونم واقعا. امیدوارم بدون اذیت بگذره این ترم.