هرکسی یه گروه و کانال پروکسی زده و هرچی دستش میرسه میزاره که فقط بشه وصل شد. تلگرامم کلا شده کانال پروکسی. از همونا اخبار رو دنبال میکنم. دیگه فقط سر تیتر خبرا رو میخونم و کار ندارم چی میشه چون توانش رو ندارم. توان و کشش دنبال کردن و دیدن و شنیدن ندارم. تو جمع کسی از جنگ حرف میزنه حالم بد میشه. نمیخوام بشنوم. تو خونه ببینم کسی نیست تلویزیون رو خاموش میکنم که هیچی نبینم. نه از فاجعه ایران نه از حمله ایران. امروز بعد یک سال خانواده مامانم رو دیدم. یعنی واقعا خسته شدم. دیگه فهمیدم فقط یه زندگی اروم بدون هیاهو بدون سر و صدا و شلوغی میتونه خوشحالم کنه. اگه روزها و هفته ها تنها باشم شاید حوصله ام سر بره اما خسته و کلافه نه. چه روزهای سختیه..